30 Mayıs 2015 Cumartesi

ÇEKİLİN ÖNÜMDEN ARTIK!

 "Artistik patinaj"

Yıllar önce, çok yıllar önce ben daha bir çocukken aşırı korumacılığıyla beni canımdan bezdiren bir annem vardı benim... Kar yağdığında eğimli yerleri setleştirip kayardı çocuklar. "Aman düşer biyerini kırarsın, hasta olursun" diyip göndermezdi. Öbür kardeşlerim kaçarlardı, bense söylenene uyar pencereden bakardım sadece. İşin garibi bu korumacılığı bana gösteriş gibi gelirdi. Bazen doğru dürüst ilgilenmezdi bile...

İlkokul üçüncü sınıftaydım sanırım. 23 Nisan için şiir okuma etkinliği vardı öğretmen  okuyacağımız şiirleri onayladı. Herkes kendi bulduğu şiiri okuyacaktı. Elimde kağıt, ezberlerken bir kız elimdeki kağıdı aldı. O okuyacakmış, itiraz edecek oldum çoktan gitmişti. Öylece öfkeyle kaldım yerimde. Okumadığım gibi gidip izlemedim de.

Sekizinci sınıftaydım... 19 Mayıs'lar kutlanırken dans gösterileri hazırlanırdı, isteyen herkes katılırdı. Katılacaktım, "Senin ritm duygun yok istersen katılma" dedi kendini Tan Sağtürk sanan  beden eğitimi öğretmeni. Biraz inat etsem de il başta, o gün gitmedim gösterilere, evde tv'den Ankarada yapılan kutlamalardaki gösterileri izledim. Sanıyorum insanların önünde performans sergileyecek göt de yoktu bende, onların yaptıkları da cabası oldu haliyle.

Satranç öğrenmeye başladığım ilk zamanlar bir oyun arkadaşım vardı. Çocukken öğrenmiş, "Sende yetenek yok" derdi "Git yapboz oyna" diye takılırdı. İnat ettim, yalnız yapılabiliyordu ya, vazgeçirecek korku peydah olmadı. Hala oynuyorum.

Finaller bitince giderim demiştim bir dönem rötarlı oldu. AVM'de indim en üst kata çıktım, önce içeri girip kalabalığı yokladım, kaçacak  gibi oldum, bu sefer değil! Bu sefer içinden ne geliyorsa yapacaksın, bastırmak engellemek yok! Düşmekse düşmek, düz zeminde niceleri ayaklarımızı kaydırıyorlar, nice kaypaklıklar görüyoruz... Azıcık kolun bacağın acır, en kötü ihtimalle biricik popon yere yapışır.. N'olmuş yani?

Eşyalarımı koyacağım dolap numarası 8'di bu herşeyin yolunda gittiğine işaretti. Patenleri giydim, rahatsızdı, birmem neydi diye mırın kırın ettim. Buz pistine ayak basar basmaz anneme, beden öğretmenine, şiirimi çalan kıza, satranç oyuncusuna ve dada sayamadığım onlarcasına siktiri çektim. Çekilin artık kenara, koskocaman oldum ben artık,  bu korkularla nereye kadar? Üçlü tou loop'lar ikili axel'lar bekleyin ben geliyorum artistik patinajın tozunu attırmaya. Her zamanki gibi heyecanla kurduğum hayaller gerçekleşirken biraz eksik oluyordu. Şu hayatta bir şey olsun ki gerçekleştiğinde hayalinden bile daha güzel olsun. Olmadı hiç. Şöyleki, anca yürüyebildim işte.

 Fakat hiç de korktuğum gibi değildi. Süreleri dolunca diğerleri çıktı. Bir tek ben kaldım düşsem de dert mi artık? "Yarım saat oldu ve bir kez bile düşmedim yeah!" derken rehavete kapılıp göt üstü oturuverdim. İyi oldu, kontrollü yürümeyle buz pateni öğrenilemez. Kaymaya çalışmak, kayarken dengede durmaya çalışmak lazımdı. Hakikaten neredeyse 1 saat oldu ve kimse "süren doldu çık artık" demedi. Gidip sordum "15 dakka ekliyoruz...." dedi görevli "İsterseniz daha fazla da kalabilirsiniz". Bazen bana da torpil geçebiliyormuş bu hayat :) Beleş olunca tatlı geldi, geri döndüm ama içimde fişfikliyor bir şeyler: "O patenleri galoşsuz giydin, kimbilir kimler giydi, hangi mantar hastalıkları bulaşacak zaman ve ısının etkisiyle". Onbeş dakika daha kalıp çıktım. Gidip, gastritime ve reflüme de sikrtiri çekip "bıldır yediğin hurmalar gelir götünü tırmalar" sözüne de aldırış etmeden, lahmacunla baklava yedim. Oh be hayat varmış...Kocaman bir yükü kenarıya bırakır gibi oldum. Tabiri caizse boşalmak böyle bir şeydi, arzu duyduğun şeyi gerçekleştirdiğinde hele bir de vicdanen huzurunu kaçıracak bir şey değilse yaptığın rahatlarsın işte.

Ne gariptir ki o kaygan zeminde yalnızken, insanların olduğu düz zemindekinden daha güvende olduğumu hissettim.





14 yorum:

  1. Gururlandim senle ya :D o kadar olayan sonra denedin ya helal be sana diyip pat pat sirtina vurasim geldi :D hic birimi anlamamis cocuk psikolojisinden be. Hadi annenle ogretmenini gectim bari o kizin sacini yolsaydin. Kiza bak sen ya.
    Afiyet olsun. Yenmez mi onlar hic. :D gerci ben baklava sevmem ama kucukken cok siskoydum o lahmucundan dort tane yerdim. Simdi bir tane bitince tikaniyorum ikincisini tirtikliyorum. Biride gozumu doyurmuyor ki.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mikrop, işte böyle dalga geçecekler diye korkuma yapamıyorum,
      O kadar da dramatize ettim göya :))))
      Sorma ya, şişkoyken ben de öyleydim sonraları az bir şey yiyince kesmeye başladı.Eskiden yemek yemeyi severdim bi de, artık ıhh! Gerçi gene şişkoluğa doğru yol alıyorum doktorcumun sayesinde :S

      Sil
    2. dalga geçmekten değil be. Ben okula başlamamıştım tüm arkadaşlarımda paten var bende yoktu. bizimkiler tehlikeli falan deri. bisiklet usulü arkadaşım vereyim bir tur dedi. hevesle giyindim iki kişi iki yanıma geçti kollardan tutuyor. Ona rağmen kıçımın üstüne düştüm. nasıl ağırsam artık kızlar bile tutamadı :D İlk karne hediyem sonra paten oldu. yaza kadar evde sürdüm bir daha düşmemek için :D Artık nasıl utandıysam :D
      Ya kilosunda değilim ben lahmacun çok severim.bazı tipler var aman yiyemem o ne diye burun kıvırıyorlar. sanki anası evde portakallı pekin ördeği yapıyor. hem yerim hem çok severim :D Çok güzel bir şey o :D canım çok çekti kafaya koydum yarın bende yiyeceğim :D

      Sil
    3. E kuzum ne var bunda, ben de o portakallı ördeği yiyemem, portakalı yerim de sorunum ördekle, hindi de yemem mecbur kalmadıkça, her yılbaşı sanki ecnebiymişiz gibi hindi alırlardı eve, yemezdim ben. İşin garibi de çıkardığı gulu gulu sesleri yüzünden çoğunlukla. "Gıdak" dese sanki yiyebilir mişim gibi gelirdi :))
      Bir şeyi yememek illa küçümsemekten değildir, alışmamaktandır çoğunlukla. Misal hadi çok mecbur kalsam ördek de hindi de yerim tavuk hatırına ama karides, istakoz ve her tür deniz böceğini asla yiyemem.

      Sil
  2. Şu güzel yazıya birazcık sığ bir yorum gibi olacak ama, hayatta en korktuğum şeylerden biri buz pateni. Nasıl cesaret edip gidiyorsunuz aklım almıyor. Biri bana buz pateni dediğinde dehşete düşüyorum resmen :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle geliyor ilk başta. İnan bana hiç öyle korkulası değil :)

      Sil
  3. Hay bin kunduz ya... Ne güzel uzun uzadıya düşüncelerimi hislerimi yazdım. Yayınla derken bağlantı gitti. Yorum da kayboldu gitti :( Ne kadar talihliyim görüyor musun?

    Demiştim ki bizi engelleyen, durduran bütün sınırlar geçmişte çekilmiş. Geriye dönüp kaldıramıyoruz aşamıyoruz onları. Deniyoruz, felekten bir gün çalıyoruz mesela ama o hissi benimseyemiyoruz bir türlü. Alıp hayatımıza koyamıyoruz. O sınırı aşamıyoruz bir türlü. Aşılmıyor...

    Kara karga gibi öttüm ama gerçek bu ne yapayım :) Asosyal isek asosyal, çekingen isek çekingen, ürkek isek ürkek, karamsar isek karamsar kalıyoruz o sınırlarla. Bir türlü geçmiyor.

    Neyse ama. Güzel bir gün geçirmişsin. Sınırlar çatlasın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Geçmiş bizim lanetimiz. Elbette diğer insanlar gibi doyasıya düşüp doyasıya gülemiyorum halime, o korku fazlasıyla var hep. çekingenlik aşılıyor ki değilimdir pek, ama o "kaygı" o "karamsarlık" "yabancılık duygusu" gitmez insandan.Yine de deniyorum işte başka türlü yaşamanın imkanı yok biliyorum.
      Üzülmek pahasına da olsa gerçekleri tercih ederim, kargaları da severim ayrıca :)

      Sil
  4. Çocukken ne çok şey yapmak istiyoruz da hep duvarlar örüyorlar önümüze. Kimi büyüdüğünde cesaret bulup yapıyor bir şeyler işte, kimi de ömür boyu yapamam edemem diyip köşesine çekiliyor. Çocukluk çok önemli çoook...

    YanıtlaSil
  5. seni mimledim ama yaaaa :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ama ama ben mim yapmıyom ki :(

      http://ikinmagunlugum.blogspot.com.tr/2015/04/dayanisma_6.html
      burda Lord'a söylemiştim. Ana sayfaya da yazayım en iyisim. teşekkür ederim ilgine :)

      Sil
  6. http://metebilge.blogspot.com.tr/2014/05/sen-oyle-zannet.html

    Bu yazım geldi aklıma :)

    Ben de hemen demorilize olurum, daha da beteri yapasım kaçar birileri bir şey deyince. Şimdi şimdi biraz daha kendimi zorluyorum isteklerimin peşinden gitmek için. (İtiraf ediyorum isteklerinin peşinden giderken gözü başka bir şey görmeyen bir kocaya sahip olmak biraz damarıma basmaya başladı sanırım :) (Ay adam telefon, bilgisayar falan istiyor ha, yanlış anlaşılmasın :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biz de telefon-bilgisayar anladık zaten. :)

      "Ne diyormuşuz?" Sorusuna baya bir naif cevap vermişsin. Ben "Çekil önümden!" demeyi yeğliyorum :)

      Sil